De operatiedag

Dag Allemaal,

Vanavond moeten jullie het doen met een gast-column van mij, Nancy.
Karlijn ligt inmiddels op de PACU ( jullie weten dankzij Karlijn nu allemaal natuurlijk wat dat is ). De operatie is erg goed gegaan vertelde dr. de Kleuver me rond zes uur! Ruim 7 uur nadat ze onder narcose ging!

Gisteravond heeft Karlijn zich gemeld op de afdeling C2. Daar bleek dat nog alleen was op een vier-persoons zaal.
Na een intakegesprek en een röntgenfoto heeft Karlijn een heleboel foto's, kaarten en gelukspoppetjes die ze al had gekregen, opgehangen. Alsof ze al weken in het ziekenhuis lag, zoveel. De verpleegkundigen moesten er om lachen. Verder hebben we de ziekenhuis-tv uitgeprobeerd, het internet afgekraakt, want twitter en nog wat dingen zijn geblokkeerd!! Nou ja zeg ;-) .
Gelukkig doet mijn telefoon het ook als hotspot kon Karlijn gisteravond nog vrolijk verder twitteren en facebooken.
We hebben daarna beiden goed geslapen. Ik op een stretcher en Karlijn heerlijk in haar eigen ziekenhuisbed. Om kwart voor zeven werden we gewekt door een nieuwe opname. Er is namelijk nog een meisje van 16 die ook aan een scoliose geholpen wordt. Dat is straks wel gezellig!
De pedagogisch medewerkster kwam nog even alles rondom de operatie doorspreken en toen kwam het ineens ook een stuk dichterbij. Pff, zucht......
Karlijn zal jullie vast zelf nog het een en ander vertellen hoe ze dit en de rest van deze dag beleeft heeft, dat komt dus nog wel.
Ik ben met haar meegegaan tot op de operatiekamer, prachtig verkleed en het ene moment kletste ze nog en het andere moment was ze in diepe slaap. Het was toen kwart voor elf.
De dag heb ik in de kliniek doorgebracht met wat lezen, internetten en lieve Marja heeft me nog een paar uurtjes gezelschap gehouden. Even heerlijk buiten gewandeld en koffie gedronken. Zo tegen half vier werd ik toch wel wat nerveus. Op de afdeling hadden ze me verteld dat het een uur of 3-4 zou duren en inmiddels waren die al voorbij.
Om half vijf werd ik gelukkig gebeld door een verpleegkundige op verzoek van dr. de Kleuver. Hij had nog ongeveer een uurtje nodig, had alles gedaan wat hij wilde doen en het was goed gegaan. Uiteindelijk kwam om kwart voor zes het telefoontje en kon ik naar de PACU om haar te bezoeken.
Karlijn was nog wel wat slaperig maar toch ook al helder en adequaat. Alleen had ze geen zin om haar ogen open te doen.
Om haar heen toeters en bellen en slangen in allerlei kleuren. Best indrukwekkend hoor. Maar lieve zusters en dus nog even de dokter gesproken die dus erg tevreden was!
Nu zijn Marc, Jessie en Geerte bij haar en kan ik dit even naar jullie posten.
Vanavond slaap ik ook weer gewoon thuis omdat het verder dus heel goed gaat.
O  ja en ondanks de narcose en zo is de vraag van Karlijn of jullie de reacties steeds bij het laatste blog willen zetten, dat is makkelijker lezen.
Voordat  ze zelf weer kan posten zal er nog wel een dagje of meer overheen gaan, maar lezen gaat waarschijnlijk al eerder.
Dank jullie wel voor alle lieve zorg en aandacht tot nu toe.
Dikke kus van Karlijn.

Nancy